De Vergangenhied

De Vergangenhied

is een Dör, de ümmer wedder to sleit

wat du verlorn hest kummt noit wedder.

Gau wech van de Dör

loop nau vörn

kiek up din nächst Ziel

hest du dat noch nich funnen sök dat

kiek man links un rechts

mannigmool liggt dat wat du söchst eenfach so ant Paad

De Kunst besteiht dorin, dat to erkennen,

uptoheben un to verwerten.

© K.S.Elskeline

 

Man leevt blot eenmool

Man leevt blot eenmmool,
 off weet well wat anners?

Wat wullt du dön
wenn du zweemool leeven sallst?
Din Chance musst du wohrnehmen.
Wullt du een anner Minsch worden?
Din Chance heest du doch van Daage hier,
jeden Dag in dit Leeven.

Moog dat Beste daarut.

Een neei Huuske

Een neei  Huuske

Een neei Huuske bedütt ok,

 sük neei to finnen.

man geiht wech van dat olle Leeven

heen to wat neei to beleeven.

Doch wees vörsüchtig

mit völ Energie un Mööt

wullt du an dat neei fasthollen

un dat dürt nich lang

dann is dat ok wedder old .

De Minschen nehm sük völ  Tied

un se willt tofree blieben.

Dat Gewohnte is dat Beste und dür,

mennigmol ok unheimlich.

Heest du nu dicke Mürn

 üm di to as een Börg

un du büst tofree

in din veer Wannen,

kannst du dat good

een lüttje Ewigheid uthoolen.

© Elskeline

Elskeline is ant Arbeiden

Ik heb wat to dön
Elskeline is ant Arbeiden, dat is nich so eenfach, mool eben översetten van hochdütsch in plattdüsch.
Ik geev mi möhe. Van Daage hett Elskeline nich sovöl Tied. Vonobens kummt een Bült Mannlü toon Eeten. Dat givt  Knipp, dat ist up Hochdütsch Hackgrütze, mit Bratkartuffels un suur Gurken. Swartbrot kann man ok dor to eeten un to drinken givt dat Beer un Water.
Nu weet ji bescheed. Een Gedicht heeb ik obers hier dormit de Dag moi word.

Dat Föhlen mit de Natur

dat Aam, de Sinn söken

un finnen in Tied un Ruum

Ik staa mit beeden Beenen

in Leven un lehn mi an een Boom.

Foto , Text  Elskeline

Hier nöm ik mi Elskeline, bi Google bün ik marie claire, ji möt jö nich wunnern!

Moin,moin

 Moin ,moin ton eersten...


Mundart word modern, steiht vandagge in uns Zeitung. Dat heeb ik all lang seegt. Plattdütsch ton Bespöl was verpönt, dat galt as ungebildet. Ober nu is dat ja int Koomen.
In Neddersachsen is siet 2006/7 de nedderdütsche Sprak Pflichtdeel in School vör Grundschölers und ok an Gymnasien.
Na dat is doch wat un freit mi.

 

Hartspinnen (Herzgespinnste)

Ut  Blickende spunnen

ut Drömen weevt

so hebb ik woll leevt.

Nu ist`all vergahn

aver weil de Leevde dat spunn

hung min heel Hart daaran.

Wilhelm Amenius

 
Hier nöm ik mi Elskeline, bi Google hät ik marie claire, ji möt jö nich wunnern

Kiek an

Een poor Lüe bünt hier weest, ik frei mi!

Man sall de dag ober nich vör den Avent loben.
 Un hier is nu Ururoma Elskeline, de kricht noch en Ehrenplatz

Kennt ji Rhaudermoor, dor bün ik groot woorn.Heel achtern int Moor.
In Rhauderwieke, dat was mool en Kanal , dor bün ik na de School gahn.
Van Daage is dor nur noch Industrie. Uns Huuske steiht noch, ober so midden bi de Firmen.
dat gefaalt mi överhopt nich. Ik kenn dor nix mehr van, sücht all anners ut.

Hier was de Welt noch  Upstee vör 45Johr

Nu givt dat nich mehr so as dat hier utsücht.
Dor woor dat Moor was, ist een See entstahn.

Ik wünsch jo eene goode Week, Elskeline,
beeten wat anners kummt hier noch, ik bün dorbi ant Arbeiden.

Probeern geiht över studeern

dat is doch spannend, wenn man wat nees anfangt.

Ik will dat mool versöken vör all de Plattdütschen wat in min Blog tosetten.
Ik bün ja een Ostfreesin un de Ostfreesen prot ja een besünner Platt.
Ober de Plattdütsch Lü verstaan ok anner Platt ut anner Gegend.
All laang wull ik mine Texte översetten in plattdütsch, un nu nehm ik de Gelegenheit wohr un
hop nu dat en poor  Lü een bieje Freid hebt.
Ganz ohne Hülp geiht dat nich un ik heb een Ostfreesk Woordenbook, Hoogdütsk un Plattdütsk
Schusterverlag , Översetter Gernot de Fries. Herausgegeben Ostfriesische Landschaft.
De hemt sük völ Mühe gevt.
Een bietje heeb ik ok lehrt un schriev ut Gedächtnis.

Nu stell ik eerstmohlig wat plattdütsch in disse Blog.
Well dat överseet hebben mög kann mi dat int Kommentar schrieven. dann stell ik dat dortö.
Hier schriev ik ünner Elskeline, min Ururgrotmudder heet so heeten.

Aphorismen

Ut lieden word Wiesheit boorn

un de leet us dat Leven

gelaten leven.

 Ik wannel tüschen di un mi

heen un heer

bi mi bün ik ankomen

bi di bliev ik.

Wenn wi mit anner Ogen sehnt

worr wi ok anners  heenkieken.

übersetzt ins Plattdeutsche Elskeline (Klärchen)

Am Beek  (Bach)

Ik satt an brusenden Beek

wiet wech van dat Gedöns inne Welt

dor laggen de Wellen to mi herup

un flüstern lies in rung Loop

di brannt in Harten de Leevde.

Christian Schmitt